دسته‌بندی
-
پادکست صوتی 567 - 05/08/12کدوم رهبره ؟ ذهن یا جان؟ -
پادکست صوتی 566 - 05/08/11خدای حقیقی رو با خدای ذهنی اشتباه نگیری -
پادکست صوتی 565 - 05/08/10برگرد و خودت رو بغل کن -
پادکست صوتی 564 - 05/08/05بمون تو مسیر -
پادکست صوتی 563 - 05/08/04برای خواسته ات به چی نه میگی؟ -
پادکست صوتی 562 - 05/08/03_با زمان و توجهت داری چیکار می‌کنی -
پادکست صوتی 561 - 05/07/28بیا تو زمین بازی -
پادکست صوتی 560 - 05/07/21داری به چه نسخه ای از خودت تبدیل میشی؟ -
پادکست صوتی 559 - 05/07/14کنارخودت بمون -
پادکست صوتی 558 - 05/07/09چرایی هدفت رو مشخص کن -
پادکست صوتی 557 - 05/06/24شکر برای بودن -
پادکست صوتی 556 - 05/06/16پای قولهات وایسا -
پادکست صوتی 555 - 05/06/09خدا همینجاست -
پادکست صوتی 554 - 05/06/02_همش لطف اوست -
پادکست صوتی 553 - 05/05/27تغییر از مسیولیت‌پذیری من شروع میشه -
پادکست صوتی 552 - 05/05/22_شکر که هستیم -
پادکست صوتی 551 - 05/04/28همه ی اتفاقات سر راهت معنایی دارن -
پادکست صوتی 550 - 05/04/25واقعی امیدوار بمون -
پادکست صوتی 549 - 05/03/30امید یعنی جانانه ادامه بده حتی -
پادکست صوتی 548 - 05/03/21معنا در دل این سکانسه
11 دیدگاه٬ عزیز دیدگاه رو اینجا بنویس.
11 دیدگاه، یارِ جان دیدگاه رو اینجا بنویس.
ذهن از حایی که ناشناخته است خطر فرض می کنه و نمی زاره اقدام کنی،اینها خطر نیست اما برای ذهن خطره،ذهنی که به گذشته چسبیده ،براش خطره و میاد فکرهایی می ندازه وسط و با ترس هایی که نشون میده، ما رو از اقدام کردن منصرف می کنه...
ذهن می‌خواهد از ما در برابر خطر محافظت کند و ما را از ریسک دور نگه دارد. این یک نعمت است.
اما مسئله از کجا شروع می‌شود؟
از جایی که ذهن، ناشناخته‌ها را با خطر اشتباه می‌گیرد.
وقتی می‌خواهیم کاری تازه شروع کنیم، وارد رابطه‌ای جدید شویم، به شهری تازه برویم یا قدمی متفاوت برداریم، ذهن به دلیل ناآشنا بودن شرایط هشدار می‌دهد.
اینجاست که دودل می‌شویم، مکث می‌کنیم و گاهی اقدام را به تعویق می‌اندازیم.
چرا؟ چون ذهن به گذشته چسبیده و تجربه‌های قبلی را معیار آینده قرار می‌دهد.
🪔 پس قرار نیست ترس را حذف کنیم؛ قرار است آگاهانه آن را ببینیم، بررسی کنیم و اجازه ندهیم همیشه فرمان زندگی دست ترس باشد.
گاهی پشت یک ناشناخته، زیباترین فرصت‌های رشد و شکوفایی ما پنهان شده است. 💚
تفاوت ذهن و آگاهی چیست؟
ذهن ابزار اندیشیدن ماست؛ یک ماشین فکر‌ساز که خداوند برای شناخت محیط، پیش‌بینی خطر و حفظ بقا به ما هدیه داده است.
اما آگاهی، توانایی دیدن و مشاهده کردن همین افکار است.
🌱 ذهن فکر می‌کند؛ آگاهی متوجه فکر کردن می‌شود.
🌱 ذهن گاهی از ترس آینده داستان می‌سازد؛ آگاهی به ما فرصت می‌دهد واقعیت را ببینیم.
🌱 ذهن تجربه‌های گذشته را به امروز می‌آورد؛ آگاهی کمک می‌کند اسیر الگوهای گذشته نباشیم.
آیا هرچه ذهن می‌گوید واقعیت دارد؟
خیر. هر فکری الزاماً حقیقت نیست. گاهی ذهن بر اساس ترس‌ها، خاطرات و تجربه‌های قبلی قضاوت می‌کند.
منبع ترس کجاست؟
بخش زیادی از ترس‌ها از غریزه بقا می‌آیند. ذهن می‌خواهد ما را از خطر حفظ کند؛ حتی گاهی در موقعیت‌هایی که خطری واقعی وجود ندارد، هشدار می‌دهد.
💚 و سؤال مهم اینجاست:
از صبح که بیدار می‌شویم، چه کسی فرمان زندگی ما را در دست دارد؟
ذهن یا آگاهی؟
آیا من افکارم هستم یا آن آگاهی که می‌تواند افکارش را ببیند؟
ذهن ابزار من است، نه تمام هویت من. 🪔
جایگاه شیطانه
ذهن ما رو از اقدام کردن می ترسونه ✨️
به لطف خدا وآگاهیهای الهی استاد جانم
🙏💚با ایمان وتوکل با جانم قدم برداشتم
شب تولد استاد جانم💚🫂ماشین جدیدم رو در پارکینگ منزل پارک کردم
خدایا شکرت🌱🕊️🌞
من هم ذهن دارم هم اگاهی
زندگی من بستگی این داره از صبح که بیدار میشم ذهن رهبره یا اگاهی
ذهن یک خادمه،میاد ترس های مارو بهمون نشون میده که بقا داشته باشیم(حیاتمون بقا داشته باشه) ولی این ترس ها مارو یک جا در یک نقطه امن نگه میداره و نمیذاره ما حرکت و اقدام کنیم در راستای هدف هامون،در راستای تجربه های جدید زندگیمون و....
وقتی به اون آگاه باشیم، بوسیله اون نقاط ضعفمون،هدف ها و کارهایی که عقب انداختیم رو شناسایی می کنیم و برای بهبود و انجام دادنشون عمل و اقدام می کنیم(دست تو دست با خدا، با امید،ایمان و توکل).
در کل این ترس زمانی که بهش آگاه باشیم بهمون کمک میکنه ولی از اونطرف وقتی آگاه نباشیم نمیذاره حتی یک قدم برداریم برای تجربه ی زندگی.